Wyobraź sobie, że rano otwierasz drzwi kampera i zamiast korków widzisz wodę, drzewa i budzące się do życia Piaski. Robisz kawę, przechodzisz kilkadziesiąt metrów do wygodnego biura, pracujesz przez kilka godzin, a po południu wsiadasz na rower albo idziesz nad jezioro.
Nie jesteś na tygodniowym urlopie. Przez miesiąc albo dwa mieszkasz i pracujesz w Ostrowie Wielkopolskim.
Tak właśnie wyobrażam sobie Ostrów Nomad Hub — miejskie osiedle kamperowe połączone ze strefą coworkingową i zapleczem potrzebnym ludziom, którzy mogą pracować z dowolnego miejsca.
Kamper przestał być tylko pojazdem na wakacje
Coraz więcej ludzi nie chce wiązać się drogim najmem, jednym biurem i jednym miejscem na cały rok. Programiści, graficy, fotografowie, konsultanci, twórcy internetowi, jednoosobowe firmy i pracownicy zdalni mogą wykonywać swoją pracę wszędzie tam, gdzie mają szybki internet, ciszę i kawałek wygodnej przestrzeni.
Dla części z nich kamper lub van nie jest już tylko sposobem na dwutygodniowy wyjazd. Staje się małym domem, który daje swobodę zmiany otoczenia bez rezygnowania z pracy i codziennego życia.
Ta wolność ma jednak swoją drugą stronę. Trzeba znaleźć bezpieczne miejsce, podłączyć prąd i wodę, uzupełnić zbiorniki, skorzystać z normalnego prysznica, zrobić pranie i — przede wszystkim — mieć stabilne połączenie z internetem. Zwykły parking tego nie zapewni, a typowy kemping najczęściej jest projektowany dla turysty, nie dla osoby pracującej przez kilka tygodni.
Właśnie w tej luce widzę miejsce dla Ostrowa.
Nie zwykły kemping, lecz mała dzielnica ludzi w drodze
Ostrów Nomad Hub nie powinien być szeregiem stanowisk dla kamperów i budką z recepcją. Powinien działać jak dobrze zaprojektowane, niewielkie osiedle.
Jego podstawą mogłyby być:
- wygodne miejsca postojowe z dostępem do prądu i wody;
- sanitariaty, prysznice, pralnia oraz punkt obsługi kamperów;
- szybki i stabilny internet obejmujący cały teren;
- bezpieczna przestrzeń wspólna z kuchnią i miejscem odpoczynku;
- coworking z normalnymi biurkami, salą spotkań i kabinami do rozmów online;
- stojaki oraz niewielki serwis dla rowerów;
- zieleń, dobre oświetlenie i przestrzeń, która nie wygląda jak parking przy trasie;
- prosty system rezerwacji pobytu na tydzień, miesiąc lub cały sezon.
Robocze założenie cenowe to około 1000 zł miesięcznie za miejsce, prąd, wodę, sanitariaty i dostęp do części wspólnej. Czy taka cena jest możliwa? To trzeba uczciwie policzyć. Koszt zależy od gruntu, infrastruktury, zużycia energii, sezonowości oraz sposobu zarządzania obiektem. Nie przedstawiam tej kwoty jako gotowego cennika, lecz jako cel: pobyt powinien być wyraźnie tańszy od wynajęcia mieszkania, a jednocześnie wystarczyć do utrzymania dobrego standardu.
Dlaczego właśnie Piaski?
Piaski-Szczygliczka mają coś, czego nie da się zbudować samym marketingiem: prawdziwe otoczenie do życia. Woda, zieleń, trasy spacerowe i rowerowe tworzą miejsce, w którym można odpocząć po pracy, nie wsiadając do samochodu.
Jednocześnie nadal jesteśmy blisko miasta. Osoba mieszkająca w kamperze nie zostałaby odcięta od sklepów, restauracji, usług, kolei ani wydarzeń odbywających się w Ostrowie.
To ważne, bo cyfrowy nomada nie szuka wyłącznie pięknego widoku. Szuka wygodnej codzienności. Chce spokojnie popracować, zrobić zakupy, zjeść coś dobrego, poćwiczyć, spotkać ludzi i bez problemu ruszyć dalej. Ostrów ma skalę, która może być tutaj zaletą: jest wystarczająco duży, żeby zapewnić potrzebne usługi, ale nie przytłacza tempem wielkiej metropolii.
Co zyskałby Ostrów?
Najbardziej oczywistą korzyścią są pieniądze zostawiane lokalnie. Mieszkańcy takiego hubu kupowaliby w ostrowskich sklepach, korzystali z gastronomii, serwisów, kultury i rekreacji. Nie przyjeżdżaliby jedynie na weekend. Zostawaliby na kilka tygodni albo miesięcy.
Ważniejszy może być jednak przepływ ludzi i pomysłów. Wyobrażam sobie miejsce, w którym przy jednym stole spotykają się lokalny przedsiębiorca, programistka z Gdańska, projektant z Berlina i para prowadząca sklep internetowy z kampera. Z takich przypadkowych rozmów potrafią powstawać współprace, wydarzenia, nowe usługi, a czasem firmy.
Miasto nie musi przekonać każdego, żeby od razu przeprowadził się tu na stałe. Wystarczy zaprosić go na miesiąc. Jeśli dobrze pozna Ostrów, może wrócić, polecić go innym, zorganizować tutaj spotkanie albo ulokować część swojego biznesu.
Ostrów Nomad Hub mógłby też stać się wyraźnym symbolem miasta, które rozumie zmianę stylu pracy. Nie kolejnym hasłem o innowacyjności, lecz konkretnym miejscem, które rzeczywiście działa.
Najpierw pilotaż, później sieć
Nie znam jednej masowej sieci łączącej miejskie osiedla kamperowe, coworking i wspólny standard obsługi w dokładnie taki sposób. Nie oznacza to, że na świecie nie istnieją podobne kempingi, colivingi czy miejsca dla cyfrowych nomadów. Istnieją i warto się od nich uczyć.
Szansa polega na czymś innym: Ostrów mógłby opracować własny, powtarzalny model.
Pierwszy obiekt nie musiałby od razu mieścić setki pojazdów. Rozsądniejszy byłby pilotaż: kilkanaście lub kilkadziesiąt miejsc, dobre sanitariaty, prawdziwy coworking i jeden sezon sprawdzania, kto przyjeżdża, na jak długo zostaje i z czego korzysta.
Jeśli model zadziała, można go rozwijać i proponować kolejnym miastom. Wspólna marka, jeden system rezerwacji i przewidywalny standard dawałyby podróżującym coś bardzo cennego: pewność, że w następnym miejscu również będą mogli normalnie mieszkać i pracować.
Wizualizacja to początek rozmowy, nie gotowy projekt budowlany
Żeby ten pomysł nie pozostał ładnym obrazkiem, trzeba odpowiedzieć na konkretne pytania:
- gdzie dokładnie mógłby powstać hub i jaki jest status terenu;
- ile kosztowałyby przyłącza, sanitariaty i całoroczne utrzymanie;
- jak rozwiązać gospodarkę ściekami i odpadami;
- jakie wymagania wynikają z bezpieczeństwa pożarowego i przepisów;
- jak ograniczyć hałas i wpływ inwestycji na otoczenie;
- czy obiekt powinien prowadzić samorząd, spółka miejska czy prywatny operator;
- jaka skala pozwoli utrzymać cenę atrakcyjną dla mieszkańca i opłacalną dla operatora.
To są pytania do policzenia, a nie powody, żeby pomysł odrzucić. Każda działająca inwestycja zaczyna się od wizji, ale dojrzewa dopiero wtedy, gdy wizja spotka się z gruntem, arkuszem kosztów, prawem i prawdziwymi użytkownikami.
Miasto może być przystankiem, do którego chce się wracać
Przez lata miasta konkurowały głównie o inwestorów, fabryki i stałych mieszkańców. Dzisiaj mogą konkurować również o ludzi mobilnych — takich, którzy przyjeżdżają ze swoją pracą, zostają dłużej niż turyści i wybierają miejsca oferujące im dobrą jakość codziennego życia.
Ostrów ma warunki, żeby spróbować. Piaski mogą być nie tylko miejscem weekendowego odpoczynku, ale również przestrzenią, z której pracuje się dla firm i klientów z całego świata.
Dom z widokiem na jezioro i biuro za ścianą? Dla mnie to nie futurystyczna fantazja. To pomysł, który warto spokojnie policzyć i sprawdzić w pilotażu.
A Wy zamieszkalibyście w takim miejscu przez miesiąc albo dwa? Co musiałoby się w nim znaleźć, żebyście naprawdę przyjechali do Ostrowa kamperem lub vanem?
Mariusz Brandt
